911

M-ka ma już 14 lat. 

I choć widzę, jak zmienia się w młodą dziewczynę, to dla mnie wciąż jest najsłodszą małą dziewczynką. 

Nadal ma w sobie tę niewinność, spokój i słodycz. Choć potrafi tupnąć nogą, zatrząść się wewnętrznie i mruknąć coś pod nosem. Niezbyt często.

Mocny rock przysłonił trochę k-pop. Najlepszy jest "Pan Tadeusz" ale "Balladyna" też daje radę. M-ka odkrywa nastoletnie zachwyty swojej mamy: Nirvana, Metallica, "Titianic" i "Romeo i Julia" - Di Caprio, wiadomo. 

Wielka fanka horrorów. Jeździ na koncerty idoli do innych miast.  

Wspólnie oglądamy "Gilmore Girls" i "Pamiętniki Wampirów". 

M-ka marzy o deskach teatru, własnych obrazach i dalekich podróżach. Bliskich sobie ludzi nazywa Pampusiami lub Króliczkami cukrowymi. 

Chodzi na lekcje śpiewu podczas których rysuje. 

Odkrywa nastoletni świat, płacząc na przemian z radości i smutku. 

I jak zawsze, jest niesamowita. 

905

Babcia położyła na stole kilka oprawionych tomów. Były to wydruki "Szaleństw Panny M-ki" od pierwszego wpisu z 2010 roku, jeszcze z czasów, gdy blog był na Onetcie. 

Płakaliśmy ze śmiechu, podczas czytania niektórych z nich. 

Między innymi dla takich chwil, powstały blogi o moich córkach.

902

Kiedy na profilu społecznościowym M-ki trafiam na grafikę z #blacklivematter to czuję wzruszenie i dumę.

Pierwsze poważne spotkanie ze swoim idolem, M-ka ma już za sobą.

Przed wyjściem na spotkanie przygotowała listę rzeczy, które powinna ze sobą zabrać.
Między innymi rysunek, który przygotowała specjalnie dla swojego idola.

Dzielnie stała w kolejce 6(!!!) godzin, aby móc spędzić z nim chwilę i zrobić sobie zdjęcie.
Była tak przejęta spotkaniem, że zapomniała się odezwać (np. powiedzieć, że ma psa takiej samej rasy), ale pamiętała, aby dać rysunek, który oczywiście bardzo się spodobał. Jak mówiła, z emocji cała się trzęsła i prawie się popłakała.

Potem szalała na koncercie skacząc w pierwszym rzędzie.

Mimo iż temperatura w domu wynosi jakieś 30 stopni, chodzi w grubej bluzie, o dwa rozmiary za dużej, którą po koncercie kupił jej dziadek.

I ogólnie bardzo dużo u nas w domu Dawida Kwiatkowskiego ;)

Kiedy tylko odebrała wyróżnione świadectwo, chwyciła za różową bibułę i zafarbowała sobie nią włosy, a potem pomalowała wszystkie paznokcie, wrzuciła swoją radość do torby i pognała z dziadkami nad polskie morze.

To był dla niej trudny rok: zderzenie z 4 klasą i nowymi zasadami uczenia się, jeszcze ostrzejsze treningi taneczne i najważniejsze - bycia starszą siostrą.
I w tym ostatnim jest najwspanialsza.

Z jej pokoju najczęściej słuchać hip-hop i polubiła odzieżowe zakupy. Nadal kocha taniec i rysowanie. Włosy ma coraz dłuższe i chce, aby rosły jej aż za pupę. Bardzo wrażliwa z szalonym poczuciem humoru. Najwspanialsza najstarsza siostra na świecie i  nasze wewnętrzne słońce każdego dnia. Już czyjaś dziewczyna i najlepsza przyjaciółka, właścicielka kilku medali. Już coraz śmielej wygląda w stronę nastoletniego życia, ale wciąż mocno się tuli i z oczami kota ze Shreka prosi wieczorem o kubek gorącej czekolady. Dziś M-ka kończy 10 lat. I jest to jednocześnie piękne, niesamowite i aż nie do uwierzenia. 

Szaleństwa Panny M-ki powstały 9 lat temu, gdy M-ka miała trochę ponad rok. Opisywanie tego, jak zachwyca się rzeczami, które poznaje, których się uczy, spisywanie jej zachowań, słów i odkryć było zabawne, było przyjemnością, wreszcie dziennikiem. I dziś jest beczką śmiechu i niesamowitą pamiątką. Opisywanie przejęzyczeń, wizji świata małej dziewczynki, to jednak coś innego, niż pisanie o dziewczynie, która niedługo będzie nastolatką. 

M-ka rosła i dojrzewała tutaj razem z Wami. I za tą przygodę pięknie dziękujemy. Nie żegnamy się, na pewno nie! Ale będziemy tu rzadziej, bo coraz więcej zachowań, odkryć, słów, przejęzyczeń staje się w większym stopniu intymnymi. Ale kiedy M-ka powie mamo, nie pisz już o mnie to przestanę.  

Na razie zachwytów ciąg dalszy. 

To już ponad tydzień odkąd M-ka jest starszą siostrą.
W Mikołajki, tuż po przebudzeniu, nie otworzyła swojego prezentu, tylko poszła sprawdzić, czy Święty Mikołaj nie zapomniał o małej Zo.

Dziewczyna, która kocha ćmy i czyta bajki swojemu psu. Zapisuje kartki pamiętnika i rysuje na każdym skrawku papieru. Dziewczyna, która tańczy, nawet wtedy gdy idzie, czy jedzie na rolkach. Słucha płyty Taylor Swift na zamianę z Edem Sheeranem, a w łazience nuci Sławomira. Dziewczyna, która obmyśla, jak się ubrać, ale nie znosi mierzyć ubrań. Dziewczyna,  która na ulicy wciąż łapie mnie za rękę i przytula się wieczorami. Dziewczyna pełna empatii i świadoma swoich granic. Moja mała M-ka, z którą rośnie ten blog.
Dziewczyna, która dzisiaj zdmuchnęła 9 świeczek na torcie.

Zastanawiam się nad wyborem kwiatów na ślub.
M-ka: No a masz gdzieś zdjęcie sukienki?
Katie: Mam
M-ka: Pokaż.
Katie: Ale po co ci to?
M-ka (wzdychając): No skoro jestem taka niby kreatywna, to ci coś dobiorę.

M-ka wie, że tata interesuje się wyprawami w Himalaje, więc gdy tylko usłyszała serwis informacyjny, zostawiła tacie wiadomość:

Na zakończeniu roku szkolnego M-ka dostała dwie nagrody.
Rada Rodziców wyróżniła ją tytułem społecznika, za udział w projekcie "Wspieram i pomagam" a pani w klasie za bycie jej sercem i za rozwiązywanie w klasie konfliktów.

Tak, rodzice są bardzo dumni :)

Gdyby zależało to tylko od niej, to żywiłaby się jedynie parówkami, frytkami i popcornem. Najchętniej jednocześnie. Nad rower stawia hulajnogę i język polski nad matematykę, choć to z niej ma lepsze oceny. Rysuje na czym popadnie i kiedy się da. Robi własne książeczki i uwielbia ugniatać ciasto. Gdy usłyszy Timberlake'a, to nie może ustać w miejscu i patrzy na mnie z niedowierzaniem, gdy mówię, że znam piosenki Michela Jacksona. Uwielbia "Harrego Pottera" i "Serię niefortunnych zdarzeń" ale to Trolle i Krainę Lodu może oglądać na okrągło. Chciałaby, aby bardzo dużo rzeczy się wydarzyło, ale niekoniecznie chciałaby wkładać w to jakiś wysiłek. W dni wolne nie śpi już od 6. Jest bardzo dumna ze swojego autorskiego dania, którym karmi każdego gościa i uważa, że ta potrawa to "petarda" i wygrałaby z nim MasterChef Juniora. Mowa o pomidorkach koktajlowych w bitej śmietanie. Jest mistrzem w Monopol i uwielbia projektować ubrania. Ma swoją przyjaciółkę i paczkę dzieciaków na podwórku. Jak się złości to żywo gestykuluje i przynajmniej raz dziennie zamienia się w kota. Każdą złotówkę odkłada na swojego wymarzonego psa.

Po prostu M-ka jest fantastyczną dziewczyną. I dziś ma ósme urodziny.

M-ka ma do zaliczenia zwierzątka po angielsku. Trochę się boi, że jak pójdzie w poniedziałek i jej nie pójdzie, to będzie miała ocenę wpisaną do dziennika DŁUGOPISEM.
Dlatego decyduje się na przedtermin (!) i zdaje śpiewająco.

Takie rzeczy nie przytrafiły mi się nawet na studiach! ;)

M-ka o apelu w szkole z okazji Dnia Niepodległości:

- Był żołnierz i się popłakałam.

Katie: Dlaczego, kochanie?

M-ka: Bo pradziadek też był żołnierzem.

W Parku Trampolin M-ka ma misję: nauczyć mamę skakać.

Sama, idealnie, potrafi się odbić, w locie podnieść obie nogi pionowo, spaść nimi i pupą na trampolinę, odbić się i wylądować na stopach.

Ot tak. Dla M-ki to pestka.
Dla Katie to katorga, bo nóg nie umie wyprostować, bo się boi, bo się asekuruje.
M-ka jak prawdziwy trener nie znosi sprzeciwu. Cały czas instruuje co należy zrobić, boleśnie wytyka błędy i nie odpuszcza. Bo mama po prostu musi się tego nauczyć i już.

Katie: M-ko, ale ja nie potrafię tego zrobić i nie zrobię, bo się bardzo boję.
M-ka: Ale musisz, nie możesz się poddawać. Pamiętasz? Ze strachem się walczy.

No i nie miałam wyjścia: musiałam się nauczyć.
Tak na tróję na szynach.

Mam najlepszą córkę na świecie! Takie mi wyprawiła urodziny:

M-ka: Tato, a ja wiem, jak ma na imię żona Lewandowskiego, przeczytałam to w gazecie babci. Jego żona nazywa się Ania.

(I nie wiem, co mnie bardziej urzeka: zbieranie informacji o swoim nowym idolu, czy to, że przeczytała je w gazecie)

Tata rozmawia z kolegą przez telefon. M-ka co chwilę wchodzi do pokoju i stara się coś powiedzieć, ale tata nie może jej usłyszeć i daje jej znaki, że zaraz skończy. W końcu M-ka nie wytrzymuje i wchodzi do pokoju z kartką A4 z napisem: "kce cherbaty"

M-ka wróciła ze swojego pierwszego występu na festiwalu tanecznym. Podekscytowana pytam się:
- I jak było? Opowiadaj!
M-ka: Fajnie! Jadłam frytki i loda!

Aha.

Potem pokazała medal i powiedziała:
- Chciałam go wygrać dla ciebie.

Dziadek: A kim chcesz zostać, jak dorośniesz?
M-ka: Jak dorosnę, to chciałabym odkrywać rzeczy , których nikt jeszcze nie widział i potem pokazywać je ludziom.