To już ponad tydzień odkąd M-ka jest starszą siostrą.
W Mikołajki, tuż po przebudzeniu, nie otworzyła swojego prezentu, tylko poszła sprawdzić, czy Święty Mikołaj nie zapomniał o małej Zo.

Zakończenie roku szkolnego.
Pani wręcza dzieciom świadectwa, o każdym dziecku mówi kilka zdań:
- E. to nasz ukryty talent matematyczny.
M-ka (na całą klasę): Naprawdę??!!

M-ka: Wiesz, mama L. pracuje w sądzie.
Tata: Tak? Jest sędzią?
M-ka: Nie, chyba świadkiem.

Ciocia R: Jaki przedmiot najbardziej lubisz w szkole?
M-ka: Pióro i długopis.

Odwiedziła nas R. M-ka zaczyna się popisywać, w pewnym momencie mówię:
- Zaczynasz gwiazdorzyć.
M-ka: Wcale, że nie!
K: Właśnie, że tak.
M-ka: Nie, bo ja nawet nie wiem, co to znaczy.

M-ka: Przypomniało mi się, jak K mnie kochał. To były piękne dni...
Tata: Myślałem, że Ci to przeszkadzało
M-ka: No tak, ale wiesz, to było miłe.
Tata: Aaaa, już rozumiem, tak to narzekałaś, że Ci spokoju nie daje, ale jak się odkochał, to chciałabyś jeszcze? (śmiech)
M-ka: Taaak! Przypominam sobie, jak mnie po lekcjach gonił. To były czasy!

M-ka właśnie się dowiedziała, że DNA czyni ją niepowtarzalną i wyjątkową. Po chwili zaczęła klepać się po ręce.
M: M-ko, co robisz?
M-ka: Chcę poczuć swoje DNA!

Jesteśmy u cioci R. Ciocia R. opowiada o początkach znajomości ze swoim nowym chłopakiem.

R: (...) No i wiesz, zaczęłam się zastanawiać, dlaczego on do mnie nie pisze i nie dzwoni?
M-ka (wchodząc w słowo): Może cię po prostu nie lubi?

Jesteśmy na wakacjach w Warszawie u cioci R. M-ka wszystko komentuje, że dziwne tramwaje i światła, że ulice dziwne, a kasowniki to już w ogóle są dziwne. Na chwilę przestaje i mówi o tym, jak bardzo jest zmęczona tym chodzeniem i że ona by chciała już do domu, po czym na jednym wydechu mówi:
- Macie jakąś dziwną 'Biedronkę'

Podczas poznawania nowych osób, oprócz informacji o ulubionych postaciach z bajek i temu podobnych, tak samą ważną i ekscytującą jest ta o potencjalnych alergiach i nietolerancjach pokarmowych.

Siedzi sobie człowiek przy otwartym balkonie w majowy wieczór, delektuje się chwilą, która jest i nagle spod balkonu słyszy rozdzierające na dwa głosy:
- Mila... Miilaa... Mileeenaaa!

Koledzy z klasy przyszli.
Zaczęło się.

;)

M-ka: L. mówiła mi, że jak się czasami spotykacie przed bramą, to ty jej przytrzymujesz drzwi albo ona tobie.
Katie: Tak, czasami tak się zdarza.
M-ka (z nutką zazdrości w głosie, która miała brzmieć lekceważąco): No, jak jakieś przyjaciółki czy coś.
Katie: Po prostu takie zachowanie jest uprzejme.
M-ka: Bo ty chyba nie chcesz, aby L. była twoją przyjaciółką?
Katie: Nie kochanie, L. to Twoja przyjaciółka, a ja mam swoje.
M-ka: Tak właśnie myślałam.

Ta mała dama, nie jest już tak bardzo mała.
Z dumą chodzi do szkoły, umie już czytać i pisać, wypożycza książki z biblioteki i ma swoje sekrety. Ma pierwszą, swoją własną książkę kucharską i gitarę, ma najlepszą przyjaciółkę w klasie i głowę pełną pomysłów.
Co chwila coś wycina, wykleja, rysuje. Tańczy, śpiewa i odgrywa scenki. Marzy o podróży do Paryża (bo przecież nigdy tam nie byłam). Jak będzie duża, to chce wszystkie moje spódnice i kolczyki. Ma wiecznie poobijane kolana, głowę w chmurach i silny charakter.  Jest przekorną, wrażliwą duszą, która daje radość tym, którzy mają szczęście stanąć na jej drodze.

I właśnie dziś ma swoje 7 urodziny :)

Do M-ki wpadła w odwiedziny przyjaciółka. W pewnym momencie wychodzą z pokoju.
L: Proszę pani, a czy mogę z M-ką pójść do łazienki, żeby powiedzieć sobie sekret?

Urocze :)

M-ka: Mamo, już nie musisz mi kupować telefonu! 
Katie (rozbawiona i zarazem zdziwiona, że musiałam): Nie? A dlaczego?
M-ka (dumnie): Bo ja już mam! Samsunga 10. Sama sobie zrobiłam!

A w środku numer do Kristiana (pisownia oryginalna)

M-ka (oburzona): A A. pisze w zeszycie długopisem, a przecież nie jesteśmy nawet w liceum!

M-ka: Krystian zapytał, czy będę z nim chodzić i ja powiedziałam, że tak. I obiecaliśmy sobie, że jak już będziemy dorośli to ja nie będę mu gotowała.

M-ka: Zerwałam z Krystianem!

Kim jest Krystian?

Jesteśmy na zajęciach z tańca. Akurat jest przerwa. M-ka wychodzi z toalety.
- Mamo, mamo, mam nową, starszą koleżankę!
Katie: To fantastycznie! A jak ma na imię?
M-ka: Nie wiem. Ale ma taaaki ładny nos...